پژوهشگران آمریکایی، نوعی ایمپلنت ساخته اند که با قرار گرفتن در ستون فقرات می‌تواند به بیماران مبتلا به فلج اندام در راه رفتن دوباره کمک کند.

به گزارش تاپ دیجیت و به نقل از دیلی‌میل، سه بیمار مبتلا به فلج کامل اندام، پس از قرار گرفتن یک ایمپلنت در ستون فقرات، دوباره راه رفتن را آغاز کردند. پژوهش جدیدی که در دانشگاه لوییویل (UofL) آمریکا صورت گرفته، پیشرفت چشمگیری را در روش کمک به بیماران مبتلا به فلج کامل و فلج چهاراندام برای راه رفتن نشان می‌دهد.

این فرآیند آزمایشی که با شبیه‌سازی نخاع بیمار صورت می‌گیرد، می‌تواند روش امیدوارکننده‌ای برای بهبود درمان چنین بیماری‌هایی باشد.سه بیمار ۲۳، ۲۹ و ۳۵ ساله، پس از شرکت در آزمایش دانشگاه لوییویل، موفق شدند دوباره راه بروند.

راه رفتن دوباره افراد قطع نخاعی بوسیله ایمپلنت جدید

پژوهشگران، پیش از این باور داشتند که شبکه‌های نورون زیر ناحیه آسیب‌دیده نخاع، نمی‌توانند پس از فلج کامل شخص، فعالیت کنند اما این پژوهش جدید نشان می‌دهد که می‌توان به میلیون‌ها بیمار در بهبود یافتن و ترک کردن ویلچر کمک کرد.

ابزار الکترونیکی دانشگاه لوییویل، نورون‌های موجود در پای بیمار را دوباره به مغز آنها متصل می‌کند. این سیستم با استفاده از یک کنترل از راه دور، روشن و خاموش می‌شود و میزان ولتاژ و حتی محل دقیق شبیه‌سازی با آن قابل تنظیم است.

راه رفتن دوباره افراد قطع نخاعی بوسیله ایمپلنت جدید

جرد چینوک ۲۹ ساله، تنها دو هفته پس از جراحی موفق شد گام بردارد و درحالی که از بازوانش برای حفظ تعادل استفاده می‌کرد، روی پاهای خود بایستد. دکتر کندال لی (Kendall Lee)، جراع مغز و اعصاب گفت: چینوک توانست کنترل حرکت پاهایش را به دست آورد، بدون کمک بایستد و گام بردارد.

این روش درمانی، دو بخش دارد؛ ابتدا یک شبیه‌ساز اپیدورال، با کمک جراحی در نواحی خاصی از نخاع که با شبکه‌های عصبی کنترل کننده حرکات مفصل ران، زانو و آرنج مطابقت دارد، گذاشته می‌شود. سپس بیمار، آموزش‌های حرکتی می‌بیند که ایستادن و گام برداشتن را به نخاع یادآوری می‌کنند.

راه رفتن دوباره افراد قطع نخاعی بوسیله ایمپلنت جدید

سوزان هارکما (Susan Harkema)، از نویسندگان این پژوهش گفت: این بررسی نشان می‌دهد که ممکن است اتصال مغز به نخاع، سال‌ها پس از آسیب نخاعی قابل بازگشت باشد؛ در نتیجه بیماران می‌توانند دوباره راه بروند، بایستند و بسیاری از توانایی‌های حرکتی خود را به دست آورند.

 این روش، عضلات را مستقیما شبیه‌سازی نمی‌کند بلکه شبکه عصبی نخاع را دوباره به کار می‌اندازد. این فرآیند نشان داد که حرکت دوباره بدن بیماران، با ترکیب شبیه‌سازی الکتریکی و آموزش بیمار ممکن است.